Kevin Mitnick, który jest chyba najsłynniejszym hakerem świata, który przeszedł  na „dobrą stronę”, zawsze mówił, że najsłabszym ogniwem w łańcuchu zabezpieczeń systemów komputerowych są ludzie. Programy komputerowe łamania haseł były dla niego obce, do zdobywania haseł wykorzystywał jedynie ludzką naiwność. Bardzo ważne jest więc, by nigdy nie podawać nikomu haseł. Jeśli je komuś podamy, przed włamaniem do naszego systemu nie uchroni nas żaden antywirus. Pamiętajmy, że programy antywirusowe mają za zadanie jedynie ochronę przed szkodliwym i złośliwym oprogramowaniem, a nie przed takimi bezpośrednimi atakami na nas. Antywirusy mogą jedynie posiadać firewalla, czyli zaporę ogniową, jednak ona uchroni nas tylko przed łamaniem haseł, a nie przed tym, byśmy ich nikomu nie podali. To bardzo ważna zasada. Dobrą praktyką jest też nie zapisywanie haseł w dostępnych miejscach, na przykład leżących na stoliku notesach czy na tablicy korkowej. Najlepiej jest je po prostu zapamiętać, a nie korzystać z pamięci zewnętrznej, jaką jest kartka.

Programy antywirusowe to bardzo złożone aplikacje, składające się z wielu części. Integralną częścią jest skaner. Skaner pocztowy ma na przykład za zadanie ochronę naszego komputera przed niebezpieczeństwami, których źródłem jest poczta elektroniczna, a w szczególności przesyłane przez nią i za jej pośrednictwem załączniki. Obecnie najczęściej wirusy znajdują się właśnie w poczcie, chociaż pewnie wskaźnik ten spadł, odkąd Google wyposażyło swojego Gmaila w antywirus. Moduł ten sprawdza wszystkie wiadomości wysyłane i przychodzące na pocztę. Bardzo ważnym modułem, który posiadają antywirusy jest kwarantanna. Zapisują się tam, a właściwie przenoszą pliki, z których nie da się wymazać wirusa, innymi słowy naprawić. Niestety, po przeniesieniu skażonych plików do kwarantanny niektóre programy komputerowe mogą przestać działać lub działać nieprawidłowo. Szczególnie tyczy się to systemu operacyjnego. Pliki w kwarantannie są przechowywane tak, że uniemożliwione jest dalsze rozprzestrzenianie się wirusa. Można próbować naprawić je po pobraniu nowszych aktualizacji.

Dobre programy antywirusowe powinne charakteryzować się dużą skutecznością w wykrywaniu niebezpiecznych programów, a także powinny mieć jak najprostszy interfejs, by dla słabo zorientowanego w obsłudze komputera użytkownika nowy antywirus nie był czymś strasznie trudnym do nauczenia się. Antywirusy składają się z różnych modułów odpowiedzialnych za określone zadania. Najbardziej podstawowym modułem jest skaner antywirusowy, który  sprawdza wybrane części systemu pod kątem występowania wirusów. Skanowanie uruchamiane jest przez użytkownika. Te programy komputerowe mają też moduł działający w tle, czyli monitor antywirusowy lub osłona rezydentna, odpowiedzialna za nadzorowanie wszelkich operacji na plikach. Skaner skryptowy sprawdza wykonywane na komputerze skrypty. Ważną sprawą dotyczącą każdego programu antywirusowego są uaktualnienia, czyli  aktualizacje bazy danych o wirusach. Jak wiemy, wciąż powstają nowe wirusy tworzone w różnych celach, więc skaner powinien je znać i potrafić poprawnie identyfikować.

Jakie cechy i jakie funkcje powinien posiadać dobry antywirus? Przede wszystkim program ten powinien posiadać szybki i skuteczny skaner. Skaner, który posiadają programy antywirusowe powinien znajdywać i usuwać wszystkie znalezione zagrożenia, zanim spowodują one zniszczenia w danych zgromadzonych na naszym dysku i pamięciach zewnętrznych, na przykład na pendrive. Silnik heurystyczny, czyli taki, który chroni przeciwko nieznanym zagrożeniami również powinien być włączony w antywirusy. Ochrona przeciwdziałać powinna szkodliwemu oprogramowaniu, takiemu jakim są wirusy, spyware, adware, trojany, robaki, rootkity i inne. Te Programy komputerowe powinny też mieć skaner na żądanie, który sprawdzi pamięć, aktywne procesy i karty pamięci, a także przeszuka foldery. Warto, by był też skaner rezydentny, który skanuje wszystkie otwierane pliki, na przykład załączniki do e-mail czy dokumenty wysyłane przez komunikatory, oraz pliki pobierane przez łącza takie jak Bluetooth, WiFi, podczerwień, GPRS lub EDGE.